Nederlandse Belastingdienst eist volledige ledenlijst luxe kledingwinkel: waar stopt dit?

De fiscus haalt met de zegen van de rechter de complete ledenlijst van een besloten businessclub binnen. Een gerichte controle, of een sleepnet over honderden ondernemers die niets fout deden?

Wat er woensdag gebeurde

Modehuis Oger moet de volledige ledenlijst van zijn businessclub afstaan aan de Belastingdienst. De rechtbank Noord-Holland wees de eis woensdag toe. Oger had een kort geding aangespannen om afgifte tegen te houden, en verloor.

De fiscus wil de namen en adressen van alle leden sinds 2019, plus wat zij hebben besteed en welk ongebruikt shoptegoed daar tegenover stond. Oger krijgt twee weken om te leveren. Werkt het bedrijf niet mee, dan loopt de dwangsom op tot maximaal vijf ton.

Het gaat niet om een handvol mensen. Lidmaatschap van de club kost tussen de 5.000 en 20.000 euro, en in ruil krijg je toegang tot etentjes, borrels, reisjes en een fors shoptegoed. Precies dat shoptegoed is voor de Belastingdienst de aanleiding.

Het vermoeden, en waarom dat wringt

De redenering van de fiscus is dat leden hun privé-uitgaven mogelijk hebben omgekat naar zakelijk aftrekbare posten. In het vooronderzoek zou de dienst onjuist verwerkte facturen hebben gevonden. Op basis daarvan wordt nu de hele ledenlijst opgevraagd.

Oger noemde dat een fishing expedition, een sleepnetactie, en een forse inbreuk op de privacy van de leden. De rechter ging daar niet in mee.

Wat opvalt, is de volgorde. Er is een vermoeden over sommigen, en dus worden de gegevens van iedereen opgevraagd. Wie sinds 2019 lid was en netjes zijn zaken op orde heeft, komt evengoed op de lijst. De vraag is niet of de Belastingdienst fraude mag aanpakken, want dat mag. De vraag is of een breed vermoeden voldoende grond is om de gegevens van een complete groep boven tafel te trekken.

Dit staat niet op zichzelf

De Oger-zaak is geen incident, het is een lijn. De richting is al langer zichtbaar.

Handelsplatformen leveren inmiddels verplicht gegevens aan de fiscus. Onder de Europese DAC7-regels moeten platformen zoals Marktplaats, Vinted en Airbnb sinds 2023 informatie over hun verkopers doorgeven aan de belastingdiensten. Wie via zo een platform boven een bepaalde drempel handelt, staat automatisch in beeld. Data die vroeger versnipperd en privé was, stroomt nu gebundeld naar één centrale plek.

Trek die lijn door en het patroon wordt helder. Eerst koppeling van platformdata. Nu het afdwingen van ledenlijsten van besloten clubs. Steeds vaker begint het toezicht niet bij een concreet dossier, maar bij een groep. Je zou kunnen stellen dat de bewijslast stilletjes kantelt: niet de fiscus die aantoont dat jij iets deed, maar jij die straks moet uitleggen waarom je op een lijst staat.

Het principiële probleem

Ergens loopt een grens tussen gericht toezicht en een sleepnet. Gericht toezicht vertrekt vanuit een concrete verdenking tegen een concrete persoon. Een sleepnet vertrekt vanuit een categorie en hoopt onderweg iets te vangen.

Voor een rechtsstaat is dat verschil niet cosmetisch. Rechtszekerheid betekent dat je weet waar je aan toe bent zolang je je aan de regels houdt. Privacy betekent dat je gegevens niet zomaar worden opgevraagd omdat je toevallig lid bent van dezelfde club als iemand met een rommelige boekhouding. Naarmate de fiscus vaker per groep werkt in plaats van per dossier, verschuift die zekerheid. En verschuivingen die via kort geding en dwangsom worden bekrachtigd, worden gewoonte.

Wat dit betekent voor ondernemers en beleggers

Voor wie in Nederland onderneemt of vermogen opbouwt, is de boodschap ongemakkelijk. Het gaat allang niet meer alleen over hoeveel belasting je betaalt. Het gaat over hoeveel inzage je gedwongen prijsgeeft, en over hoe voorspelbaar de spelregels nog zijn.

Dat is precies waarom steeds meer Nederlanders en Belgen serieus naar alternatieven kijken. Niet om iets te ontlopen, maar om weer regie te hebben over hun fiscale toekomst en de bewegingsvrijheid van hun kapitaal. Een land als Paraguay komt in beeld omdat het een territoriaal en laag belastingsysteem biedt, in plaats van een systeem dat elk jaar een stukje verder reikt.

De keuze is persoonlijk en je maakt hem niet in één avond. Maar de eerste stap is nuchter zien welke kant het opgaat.

Waar stopt dit?

Dat is de vraag die na de Oger-uitspraak blijft hangen. Vandaag is het een ledenlijst van een besloten club. Gisteren was het platformdata. Wat is het morgen?

Wie die vraag serieus neemt, doet er goed aan de opties te kennen voordat de volgende grens verschuift. Overweeg een (fiscaal) plan A/B/C in Paraguay. Meer info.

Lester Rietveld

Ik ben Drs. Ing. Lester Nicolaas Rietveld. Met diploma’s op zak in Technische Bedrijfskunde en Finance (Nyenrode) had ik zogenaamd alles behalve toekomstperspectief in Nederland. In datzelfde Nederland heb ik de jaren voorafgaand aan vertrek veel betekend in de alternative media zoals Blckbx, Gezond Verstand en ook De Andere Krant.

Mijn vrouw Anne en ik zagen o.a. hoe controlezucht, belastingdruk, oorlogszucht, woke en corruptie het leven daar steeds verder wurgen.

Dus maakten we een radicaal andere keuze: we vertrokken naar Paraguay. Niet uit impuls, maar uit overtuiging. Vrij, zelfstandig en met ruimte voor een groot gezin. Inmiddels zijn we trotse ouders van een gezonde zoon, geboren in Paraguay.

Project Paraguay is ontstaan uit onze reis en is inmiddels een beweging geworden. Wij helpen anderen om hetzelfde te doen: loskomen van systemen die hen niet meer dienen.

https://www.projectparaguay.nl
Volgende
Volgende

Een verjaardag met een gouden randje